Show simple item record

dc.contributor.authorÖnal, Nevzat Evrim
dc.date.accessioned2021-03-11T20:13:21Z
dc.date.available2021-03-11T20:13:21Z
dc.date.issued2016
dc.identifier.issn2147-8082
dc.identifier.issn2651-5393
dc.identifier.urihttps://app.trdizin.gov.tr/makale/TWpVek5USTNOdz09
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12879/19
dc.description.abstractTürkiye'nin tarım sektörü cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren kapitalist ekonominin gelişme doğrultusuna uygun, evrimsel bir dönüşüm geçirmiş ve bu dönüşüm çerçevesinde büyük toprak sahipleri ile küçük üreticilerin bir arada var olduğu bir yapı ortaya çıkmıştır. 20. yüzyılın son yıllarına dek bu yapının, onu bir arada tutan en önemli unsuru, devletin tarım sektörüne verdiği sübvansiyonlardı. Bu sübvansiyonlar, küçük üreticiler üzerinde piyasanın olumsuz etkilerini ve öngörülemezliğini bir ölçüde azaltmakta ve üretimi teşvik eder nitelikteydi. Ne var ki, 1990'ların ortasından itibaren finansal açıdan önce istikrarsız, ardından da sürdürülemez hale gelen kamu kesimi ekonomisinde, tarımsal destekler ortadan kaldırılması gereken bir harcama kalemi olarak öne çıktı. 1999'da IMF danışmanlığında başlatılan yapısal uyum programı, 2001 krizinin ardından Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı olarak sürdürüldü ve bu süreçte devletin tarımsal destek sistemi büyük ölçüde tasfiye edildi. Bu tasfiyede, tarımsal desteklerin sağlanmasında kullanılan kurumların özelleştirilmesi önemli bir yöntem olarak öne çıktı. Bu çalışma, yaşanan tasfiyenin tarım sektöründeki sonuçları ve tarımsal istihdama etkilerini incelemektedir.en_US
dc.description.abstractThe agriculture sector of Turkey had gone through an evolutionary process of change in line with the general development path of capitalist economy starting from the first years after the establishment of the republic. The result of this process was a structure in which large and small scale producers coexisted in the sector. Until the last years of the 20th century, the main element that held this structure together had been the agricultural subsidies provided by the state. These subsidies somewhat lessened the unpredictability and the adverse effects of the market on producers and provided incentive to increase production. Nevertheless, these subsidies came to be seen as an item of spending that needs to be done away with by mid-1990's when public sector economy first became financially unstable, then unsustainable. The structural adjustment agenda started in 1999 by the government with consultation from IMF was resumed under the name Strengthening the Turkish Economy and the state system of agricultural subsidies was almost completely dismantled in this period. An important method in this process was the privatization of public institutions that were used in subsidizing the sector. This paper will study the results and impacts on agricultural employment of this dismantling.en_US
dc.language.isoturen_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.subject[Anahtar Kelime Yok]en_US
dc.titleÖzelleştirmenin Tarımsal Destekler Ve Küçük Ölçekli Çiftçilik Üzerine Etkileri: Türkiye Deneyimi (1998-2012)en_US
dc.title.alternativeThe Effects Of Privatization On Agricultural Subsidies And Small- Scale Farming: The Case Of Turkeyen_US
dc.typearticleen_US
dc.contributor.departmentBeykoz Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesien_US
dc.contributor.institutionauthorÖnal, Nevzat Evrim
dc.identifier.volume4en_US
dc.identifier.issue2en_US
dc.identifier.startpage1en_US
dc.identifier.endpage19en_US
dc.relation.journalBeykoz Akademi Dergisien_US
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanıen_US


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record