Browsing by Author "Nalbantcilar, Sinem Cankardas"

Now showing 1 - 3 of 3

Çocukluk Dönemi Uyku Problemlerinin Tedavisinde Davranışçı Müdahalelerin Etkililiği: Gözden Geçirme Çalışması
(2020) Nalbantcilar, Sinem Cankardas; İnce, Başak
Uyku ile ilişkili problemler ve bozukluklar pediatrik popülasyonda oldukça yaygın görülen rahatsızlıklardırve yaygınlığının çocuk ve ergen popülasyonda %20-30 oranında olduğu tahmin edilmektedir. Çocuklukçağında yaşanan uyku problemlerinin dirençli olduğu ve yetişkinliğe kadar sürebileceği bilinmektedir.Gerçekleştirilen bu gözden geçirme çalışmasında da amaç, çocukluk dönemi uyku problemlerinin tedavisindedavranışçı müdahalelerin etkisini anlayabilmek ve etkili olan teknikleri belirleyebilmektir. Çocuklarda uykuproblemlerinin tedavisinde davranışçı yöntemlerin etkililiğini belirlemek amacıyla yapılan bu gözden geçirmeçalışmasında, 2004 – 2014 yılları arasında yayımlanmış araştırmalar ScienceDirect, GoogleScholar, Ulakbimve Springer veri tabanlarında taranmıştır. Taramada ‘pediatrik uyku bozuklukları, çocukluk çağı uykubozuklukları, çocukluk çağı insomnia, davranışsal insomnia, yatma saati direnci, gece uyanmaları, davranışçıterapi, davranışçı müdahale, söndürme, aşamalı söndürme, uyku saatine geçiş, programlı uyandırma, yatmasaatini geciktirme, aile eğitimi’ kelime ve kelime grupları kullanılmıştır. Gelişimsel bozukluğu olan çocuklarlagerçekleştirilmiş araştırmalar ve ilaç tedavisi ile kombine davranışçı tedaviyi ele alan araştırmalar çalışmayadahil edilmemişken; 0 – 13 yaş aralığında uyku problemi ya da bozukluğu olan çocuklarla gerçekleştirilen,çocukların ilaç tedavisi almadığı araştırmalar çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmanın içleme kriterlerineuygun 11 araştırma belirlenmiştir. Gözden geçirme sonucunda yatma saatine direnç, sık gece uyanması,uyku başlangıcında gecikme gibi problemlerin tedavisinde uyku saati rutini, yatma saatine geçiş ve söndürmetekniklerinin etkili teknikler olduğu görülmüştür. Ayrıca, aile eğitimi tekniğinin imkanları sınırlı klinikortamlarda uyku bozukluğu tedavisinde faydalı olabileceği düşünülmüştür.
Hafif Düzey Zihinsel Yetersizliği Olan Özel Eğitim Sınıfı ve Kaynaştırma Öğrencileri İle Normal Gelişim Gösteren Öğrencilerin Yalnızlık Düzeylerinin Karşılaştırılması
(2021) Nalbantcilar, Sinem Cankardas; Allahverdi, Hatice; Tınaz, Pınar
Zihinsel yetersizliği olan çocukların, normal gelişim gösteren çocuklara göre daha fazla fiziksel ve ruhsal problem yaşadığı bilinmektedir. Yalnızlık ve toplumdan dışlanma, yaşanan bu problemlerin sıklığı ve şiddetini arttırabilmektedir. Bu nedenle yalnızlık düzeylerinin ve buna neden olan faktörlerin belirlenmesi, zihinsel yetersizliği olan çocukların ruhsal problemler yaşamasını önleyebilmek açısından oldukça önemlidir. Yapılan bu çalışmada da kaynaştırma eğitimi alan ve özel eğitim sınıfında eğitim görmekte olan hafif düzey zihinsel yetersizliği olan çocuklar ile normal gelişim gösteren çocukların yalnızlık düzeylerini incelemek amaçlanmıştır. Bu amaçla yürütülen çalışmada 2016 – 2017 eğitim öğretim yılında İstanbul ili çeşitli ilçelerinde 5, 6, 7 ve 8. Sınıfta öğrenimine devam eden normal gelişim gösteren çocuklarla, yine aynı okullarda hafif düzey zihinsel yetersizliği olan kaynaştırma öğrencileri ve özel eğitim sınıfındaki öğrenciler olmak üzere toplam 272 öğrenciye ulaşılmıştır. Öğrencilerin kardeş sayısı ve yakın arkadaş sayısına ilişkin bilgiler alınmıştır. Öğrencilerin yalnızlık düzeyleri de Çocuklar için Okul Temelli Yalnızlık Ölçeği kullanılarak ölçülmüştür. Gruplararası karşılaştırmalar tek yönlü ANOVA kullanılarak yapılmıştır. Sonuçta kaynaştırma sınıfı öğrencilerinin hem özel eğitim sınıfı öğrencileri hem de normal gelişim gösteren öğrencilerden daha yüksek düzeyde yalnızlık deneyimledikleri görülmüştür. Kaynaştırma eğitiminin amacına ulaşması için okul temelli yalnızlık duygusunun önüne geçmeye yönelik tedbirler alınması gerektiği düşünülmüştür.
Kontrol Odaklı Davranış Terapisi, TSSB Şiddetinde, Depresyonda ve Ağrı Düzeyinde Azalma ile Sonuçlandı: Bir Vaka Çalışması
(2020) Nalbantcilar, Sinem Cankardas
Kontrol Odaklı Davranış Terapisi (KODT), deprem, işkence ve savaş mağdurları ile yapılan çalışmalarda travma sonrası stres bozukluğunun (TSSB) tedavisinde etkili bir yöntem olduğu kanıtlanmış davranışsal bir psikoterapi yöntemidir. Bu vaka çalışması, fiziksel partner şiddetine maruz kalan bir kadında KODT'nin travmatik stres semptomları ve kronik ağrı tedavisinde etkinliğini test etmeyi amaçlamaktadır. Danışana biri 6 hafta, diğeri bir yıl sonra olmak üzere iki kontrol görüşmesini de içeren 10 seanslık KODT uygulanmıştır. Danışanın kronik ağrı yakınmaları olduğu için ağrı düzeyi de takip edilmiştir. Müdahale, travma sonrası stres bozukluğu ve depresyon belirti düzeyinde ve ağrı şiddetinde azalma ve işlevsellikte artış ile sonuçlanmıştır. İyileşmenin 1 yıllık takipte de devam ettiği görülmüştür. Bu çalışmanın sonuçları, KODT'nin şiddete maruz kalanlar için de etkili bir müdahale yöntemi olarak kullanılabileceğini; bu örneklemle gerçekleştirilecek kontrol gruplu çalışmalar ile bu etkinin kanıtlanmasının gerekli olduğunu göstermiştir. Ayrıca, kronik ağrı hastalarında TSSB belirtilerini tedavi etmek, ilaç kullanmadan şiddetli ağrının üstesinden gelmelerine yardımcı olabilir.