Somali'de Deniz Güvenliği: Dış Politikaya İlişkin Sonuçlar

Abstract

Bu tez, Somali deniz güvenliği meselesini ve dış politikanın bu sorunu çözmek için stratejik bir araç olarak nasıl kullanılabileceğini incelemektedir. Küresel deniz ticaret yollarının kesiştiği stratejik bir konumda yer alan Somali, yetersiz yönetişim, uzun süreli iç savaş geçmişi ve deniz güvenliği uygulama kapasitesinin zayıflığıyla birleşen korsanlık, yasa dışı balıkçılık, silah kaçakçılığı ve çevresel tahribat gibi kalıcı tehditlere maruz kalmaktadır. Çalışma, Somali'nin dış politika tepkilerini ve deniz alanını güvence altına alma yönündeki kapasitesini değerlendirmek amacıyla Dış Politika Analizi (FPA) yaklaşımına ve realizm teorisinin uygulanmasına dayanmaktadır. Nitel bir vaka incelemesi yönteminin benimsendiği bu araştırma; elit görüşmeler ve uluslararası ikincil kaynaklarla desteklenerek, Somali'nin dış politika aktörlerinin —hem yerel hem de dış aktörlerin— deniz yönetişimini nasıl şekillendirdiğini analiz etmektedir. Bulgular, Somali'nin uluslararası işbirliğine aktif olarak katılmasına rağmen, zayıf kurumsal koordinasyon, parçalı yönetişim yapıları ve dış aktörlere yüksek bağımlılık nedeniyle politika bütünlüğünü sağlamakta zorlandığını göstermektedir. Bu araştırmanın temel savı, Somali'de deniz güvensizliğinin uluslararası etkileşim eksikliğinden değil, dış politika girişimlerinin etkili deniz yönetişimine dönüştürülmesini sağlayacak kurumsal kapasitenin ve stratejik özerkliğin yetersizliğinden kaynaklandığı yönündedir. Bu tez, Somali'nin dış politikasını realist bir bakış açısı ile pragmatik şekilde uyumlandırarak dış işbirliğini kapasite inşası için kullanması, buna paralel olarak egemen kurumlarını güçlendirerek uzun vadeli ve kendi kendine yetebilen bir deniz yönetişimi sağlaması gerektiğini ileri sürmektedir. Anahtar kelimeler: Deniz güvenliği, Somali, Dış Politika AnaliziThis dissertation delves into the issue of the Somali maritime security and how the foreign policy can be utilized as a tactical tool to handle it. Located in a strategically important position along key global shipping routes, Somalia has been exposed to persistent threats such as piracy, poaching of fishes, smuggling of arms and destroying the environment coupled with lack of proper governance, a history of war, and inadequacy of enforcement capabilities on the sea. The analysis is based on Foreign Policy Analysis (FPA) and the application of the theory of realism to assess the foreign policy reactions of Somalia in ensuring that the Somali maritime sphere is safe. This dissertation employs a qualitative case study approach supported by elite interviews and secondary international reports to examine how Somalia's foreign policy actors—both domestic and external—shape maritime governance. The findings show that although Somalia actively participates in international cooperation, it struggles to achieve policy coherence due to weak institutional coordination, fragmented governance, and high dependency on external actors. The central argument advanced here is that Somalia's maritime insecurity persists not because of a lack of international engagement, but because the state lacks the institutional capacity and strategic autonomy required to translate foreign policy actions into effective maritime governance. This dissertation that we argue that Somalia should pursue a foreign policy by informed realists and pragmatically aligned to exploit external cooperation to build capacity and at the same time to strengthen sovereign institutions in an effort to realize long and self-sufficient, maritime governance. Keywords: Maritime security, Somalia, Foreign Policy Analysis