Üniversite Öğrencilerinde Kendine Zarar Verme Davranışı İle Çocukluk Çağı Travmaları Arasında Duygu Düzenleme Becerilerinin Aracı Rolü

Abstract

Bu çalışmada kendine zarar verme davranışı ile çocukluk çağı travmaları arasında duygu düzenleme becerilerinin aracı rolünü incelemek amaçlanmıştır. Üniversitelerin farklı bölümlerinde eğitim alan 384 üniversite ve yüksek lisans öğrencisinden veri toplanmıştır. Demografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ), İntihar Eğilimi Olmayan Kendine Zarar Verme Değerlendirme Aracı (NSSI-AT) ve Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği (DDGÖ) veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Mevcut çalışmada alanyazın ile uyumlu olarak duygu düzenleme becerilerinin ve çocukluk çağı travmalarının, kendine zarar verme davranışını anlamlı olarak yordadığı görülmüştür. Kendine zarar verme davranışını en iyi yordayan duygu düzenleme alt boyutlarının dürtü ve farkındalık boyutları; çocukluk çağı travmaları alt boyutlarının ise duygusal ihmal, aşırı koruma kontrol ve cinsel taciz olduğu görülmektedir. Duygu düzenleme farkındalık alt boyutu, tüm çocukluk çağı travmaları alt boyutları ile en güçlü ilişki görülen boyuttur. Duygu düzenleme becerilerinin aracılık rolünü saptamak amacı ile yapılan analiz sonucunda, kendine zarar verme davranışı ile çocukluk çağı travmaları ilişkisinde duygu düzenleme becerilerinin kısmi aracı etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Mevcut çalışmadan ulaşılan bulgular ayrıntılı şekilde açıklanmış ve yapılacak çalışmalar için önerilere yer verilmiştir.

In this study, it was aimed to examine the mediating role of emotion regulation skills between childhood traumas and self-harming behavior. Data were collected from 384 university and graduate students studying in different departments of universities. Demographic Information Form, Childhood Trauma Scale (CTS), Non-Suicidal Self-Injury Assessment Tool (NSSI-AT), and Difficulty in Emotion Regulation Scale (DDDS) were used as data collection tools. In the current study, in line with the literature, emotion regulation skills and childhood Age traumas were found to significantly predict self-harming behavior. The impulse and awareness dimensions of emotion regulation sub-dimensions that best predict self-harming behavior; Childhood traumas sub-dimensions are emotional neglect, overprotection, control and sexual abuse. Emotion regulation awareness sub-dimension has the strongest relationship with all childhood traumas sub-dimensions. As a result of the analysis carried out to determine the mediating role of emotion regulation skills, it was concluded that emotion regulation skills have a partial mediating effect in the relationship between self-harming behavior and childhood traumas. The findings obtained from the current study are explained in detail and suggestions for future studies are given.