Sanal ve Fiziksel Kumar Oynayan Bireylerde Bağımlılık Döngüsünün Karşılaştırılması

Abstract

Bu çalışmanın amacı, fiziksel ve sanal ortamlarda kumar oynayan bireylerin deneyimlerini fenomenolojik bir yaklaşımla incelemek ve dijitalleşmenin bağımlılık döngüsü üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik desen kullanılmış; yüksek eğitim düzeyine ve beyaz yakalı meslek gruplarına mensup katılımcılarla derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular, kumarın sanal ortama taşınmasıyla birlikte paranın 'soyutlaştığı' ve harcama limitinin ortadan kalktığını göstermektedir. Fiziksel kumarhanelerin sosyal etkileşim içeren kolektif yapısının aksine, sanal kumarın bireyi izole eden ve dış dünyadan koparan bir 'makine alanı' yarattığı tespit edilmiştir. Araştırmanın dikkat çekici bir diğer bulgusu ise, yüksek sosyo-ekonomik düzeye sahip katılımcıların sanal kumarı ekonomik kazançtan ziyade, iş stresinden kaçış ve heyecan arayışı aracı olarak kullanmalarıdır. Ayrıca, arayüz tasarımlarında kullanılan oyunlaştırma tekniklerinin ve 'yakın ıskalama' gibi algoritmik tuzakların, eylemi masum bir mobil oyun gibi göstererek risk algısını düşürdüğü sonucuna varılmıştır. Çalışma, sanal kumarın erişim kolaylığı ve tasarım özellikleri nedeniyle fiziksel kumara kıyasla daha hızlı ve yıkıcı bir bağımlılık potansiyeli taşıdığını ortaya koymaktadır.This study aims to examine the experiences of individuals engaged in physical and virtual gambling through a phenomenological approach and to reveal the effects of digitalization on the addiction cycle. A phenomenological design, one of the qualitative research methods, was employed in the study; in-depth interviews were conducted with participants belonging to high education levels and white-collar occupational groups. The findings indicate that with the migration of gambling to the virtual environment, money has become 'dematerialized,' eliminating the 'pain of paying.' Contrary to the collective structure of physical casinos involving social interaction, it has been determined that virtual gambling creates a 'machine zone' that isolates the individual and disconnects them from the external world. Another striking finding of the research is that participants with high socio-economic status use virtual gambling as a tool for escapism from work stress and sensation seeking, rather than solely for economic gain. Furthermore, it was concluded that gamification techniques used in interface designs and algorithmic traps such as 'near misses' lower risk perception by presenting the act as an innocent mobile game. The study reveals that virtual gambling carries a faster and more destructive addiction potential compared to physical gambling due to its ease of access and design features.