Avrupa Bütünleşmesinin Euro Bölgesinin Çevre Ekonomileri Üzerindeki Etkileri: İrlanda, İspanya, Portekiz ve Yunanistan Örnekleri

Abstract

Avrupa Birliği (AB) kuruluş ve gelişim süreci boyunca çeşitliamaçlara sahip oldu: kapitalizmin “barış” koşullarında zor dışı yollarlayayılması ve işlemesi; Doğu blokundan korunma arzusu, bununla dabağlantılı olarak ABD sermayesiyle bütünleşme ihtiyacı; daha sonrasındaemperyalistler arası rekabette ayakta kalma ihtiyacı, bununla da bağlantılıolarak Euro bölgesi, Schengen sistemi gibi Avrupa sermayesinin elinigüçlendirecek bütünleşme adımları ve bunların AB dışındaki bölgeleri dedâhil edecek şekilde genişlemesi. Bu bütünleşme sürecini meşrulaştırmakiçin de çeşitli teoriler ortaya atıldı veya bazı bütünleşme teorileri busüreçleri meşrulaştırmak için kullanıldı; 1980’lerden itibaren AB’ninbütünleşmesinin hızlanmasıyla bu teoriler de gelişti ve büyük ölçüde ABbütünleşmesiyle ilgili süreçlerin sorgulanmasını, bunlara eleştirelyaklaşılmasını engellemeye dönük ideolojik ve kültürel bir ortam yarattı.Halbuki bu yaklaşımlar Euro bölgesinin çevre ülkelerinin gerçekliğiniaçıklamaktan uzaktır. Bu çalışma, İrlanda, İspanya, Portekiz veYunanistan’ın dünya ekonomisi içindeki yerlerini, bu ülkelere gerçekleşensermaye hareketleri ile bunların sabit sermaye yatırımı yaratmakapasitelerini, bu durumun bu ülkelerin emek maliyetlerini nasıletkilediğini inceleyerek Avrupa bütünleşmesine dair anaakımyaklaşımların sunduğu çerçevenin yanıltıcı olduğunu ortaya koymaktadır.Özellikle Euro bölgesinin hayata geçmesinin ardından, incelenenülkelerin rekabet güçleri aşınmış, ücretlilerin gelirleri düşmüş, sermayeakımları sabit sermaye yatırımlarına dönüşmemiş, imalat sanayileri yüksekteknolojili ve katma değer yaratan bir yapıdan uzak kalmıştır. Eurobölgesi krizi de bu eğilimleri (özellikle ücretlerin baskılanmasıkonusunda) daha da kuvvetlendirmiştir. Krize karşı çevre ülkeleredayatılan politikalar da mevcut çelişkileri yeniden üretme eğilimindedir

The European Union (EU) has had several aims during its establishment and development processes: expansion and functioning of capitalism in “peace” conditions without coercion; the desire of protecting itself against Eastern Bloc, correspondingly the need to integrate to the U.S. capital; later on, the need to survive in the interimperialist rivalry, correspondingly the integration steps such as Eurozone and Schengen system that would strengthen European capital and enlargement of these practices to the new regions of Europe. In order to legitimise this process of integration, various theories were developed or some existing integration theories were employed. From 1980s onwards, together with the acceleration of the EU integration, these theories as well have gained momentum, and they have created an ideological and cultural environment oriented at preventing the questioning of and critical approaches about the EU integration. However, these texts are far from explaining the realities of the periphery countries of the Eurozone. By examining the place of Greece, Ireland, Portugal and Spain in the world economy, capital movements to these countries and their capacity to create fixed capital formation, how these facts affect the labour costs in these countries, this paper reveals that mainstream approaches about the EU integration are fallacious. Especially after the establishment of the Eurozone, their competitive powers have deteriorated, wages have decreased, capital movements have failed to turn into fixed capital formation, and their manufacturing industries have been far from creating high technology and value-added. And the Eurozone crisis has reinforced these tendencies, not least the suppression of wages. The policies imposed on the periphery countries as a response to the crisis tend to reproduce the current contradictions